Słowo o poezji

Rola poezji w dzisiejszym świecie

Rola poezji

W natłoku codziennych spraw i prozy życia, często zapominamy o pięknie języka i mocy emocji. Poezja przypomina nam o tym, że samotność czy przemijanie są tematami uniwersalnymi, którymi każdy z nas musi się zmierzyć. To wiersze oddające pulsujące tęsknoty za miłością i pragnienie głębszego znaczenia.

Współczesna poezja jest bardzo różnorodna i trudno jednoznacznie określić, kim jest poeta we współczesnej rzeczywistości. Poeci to artyści, którzy wykorzystują słowa, by wyrazić swoje emocje, myśli i idee. Współcześni poeci często poruszają tematy związane z aktualnymi problemami społecznymi, politycznymi i kulturowymi. Często wykorzystują różne style i techniki literackie, aby wierszem wysłać do czytelnika swoje przesłanie.

W literaturze polskiej poeci pełnili wiele ról. Często byli nauczycielami, którzy przekazywali swoją wiedzę w rozmaity sposób. Pisali utwory dydaktyczne, w których wskazywali dobre zasady zachowania się przy stole lub kreowali bohaterów swych utworów na wzorce godne naśladowania. Współcześni poeci często poruszają tematy związane z aktualnymi problemami społecznymi, politycznymi i kulturowymi.

Style literackie

Poezja wykorzystuje wiele różnych stylów literackich. Niektóre z nich to:

Poetyzm – styl, który skupia się na pięknie i brzmieniu słów, a także na emocjach i uczuciach. To nic innego jak środki artystyczne, którymi posługuje się autor utworu. Należą do nich między innymi: archaizm czy neologizm. Powrót do piękna danego języka jak również tworzenie nowych słów i nadawanie im zupełnie nowych znaczeń. Przykładem, który pierwszy przychodzi i na myśl to „jesieniara„. Słowo, które robi niesamowitą karierę i weszło na stałe w kanon naszego języka codziennego, a jest neologizmem i oznacza osobę lubiącą jesień (bo przecież można polubić i tę porę roku). Przyznam, że sama tworzę neologizmy i umieszczam je w swoich wierszach.

Surrealizm – styl, który skupia się na wyrażaniu idei i emocji w sposób niestandardowy i nierzeczywisty. Najważniejszym elementami inspiracji do tworzenia utworów były sny, marzenia, przeczucia i wizje krążące w głowach poetów i piszących prozę poetycką. Ten niekonwencjonalny styl narodził się we Francji a pierwszy raz takiego określenia użył Guillaume Apollinaire.
Dla mnie niedoścignionym mistrzem tego bardzo ciekawego stylu jest Brunon Schulz i jego „Sklepy cynamonowe” czy „Hotel pod klepsydrą”

Postmodernizm – styl, który skupia się na dekonstrukcji tradycyjnych form literackich i eksperymentowaniu z nowymi formami.
„Można wyróżnić charakterystyczne cechy literatury ponowoczesnej: ludyczny charakter utworu (gra z odbiorcą), uwolnienie powieści od celów pozaliterackich (utwór nie imituje rzeczywistości, stanowi bowiem dzieło wyobraźni). Dominuje eklektyzm (świadome zmieszanie wielu stylów i poetyk), literacki happening, autotematyzm, parodia, zabawa i czarny humor.”(Wikipedia)

Minimalizm – styl, który skupia się na prostocie i oszczędności słów. Tak można opisać go w kilku słowach, a więc minimalistycznie. Pierwsze co przychodzi na myśl to japońskie haiku, ale to trudna i obszerna do omówienia a tym bardziej do pisania poezja. Jest to już wyższa szkoła jazdy w literaturze, ściśle związana z historią i mentalnością, która jest charakterystyczna tylko w Japonii. To mgnienie, złapanie w zapisana formę ulotności chwili i jej piękna. Powstają co prawda nasze europejskie odmiany haiku, to świadczy o tym jaki podziw budzi taki styl pisania.
W polskiej poezji przykładem mogą być między innymi krótkie wiersze Julii Hartwig ( tom „Błyski”)

Ekspresjonizm – styl, który skupia się na wyrażaniu emocji i uczuć w sposób intensywny i ekspresyjny. Styl, który określa się jako „wołanie duszy”, jest wyrazem emocji, więc ściśle związany z wewnętrznym stanem ducha artysty. Poeta niejako jest wolnym ptakiem w tworzeniu, forma dzieła nie miała bowiem znaczenia. Nacisk położony był na siłę wyrazu przesłania w wierszu. Narodził się w Niemczech za sprawą Georga Trakla, natomiast w Polsce należy wymienić takich twórców jak Bruno Schulz, Tadeusz Miciński czy Stanisław Przybyszewski.

Oczywiście, to tylko kilka przykładów. Współczesna poezja jest bardzo różnorodna i poeci często łączą różne style i techniki literackie, aby wyrazić swoje idee i emocje.

Poezja zatrzymuje refleksją

Poezja, ta niezwykła forma sztuki słowa, odgrywa niezastąpioną rolę we współczesnym świecie. W czasach pełnych niepewności, gdy życie pędzi jak szaleńczy pociąg, poezja staje się dla nas oazą spokoju i refleksji. Jest jak iskierka światła w ciemnościach. Przenosi nas do innych wymiarów emocjonalnych i pomaga nam zrozumieć siebie oraz świat wokół nas.

Niech więc poezja będzie naszym przewodnikiem w tej pełnej niepewności podróży przez życie. Niech jej słowa stają się naszym schronieniem i inspiracją. Niech poezja wypełnia nasze serca i umysły, dodając barw i głębi naszej egzystencji.

Fotografia z Pixabay

Visited 4 times, 1 visit(s) today

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *