Przemyślenia - Słówko o Poetach

Halina Poświatowska – czy była romantyczką w życiu jak w wierszach

work flow
Photo by Christin Hume on Unsplash

Czy Halina Poświatowska była romantyczką

Halina Poświatowska była poetką, której twórczość zyskała szerokie uznanie ze względu na romantyczną tematykę i intensywność emocjonalną. Piszę o niej ponieważ dzisiaj mija kolejna rocznica śmierci poetki. Jej poezję chwalono za zdolność wyrażania głębokich emocji, w tym miłości, tęsknoty i straty. Pozostaje jednak pytanie, czy romantyzm Poświatowskiej ograniczał się do jej poezji, czy też prowadziła podobnie romantyczne życie. W tym krótkim eseju przyjrzę się życiu i poezji Poświatowskiej, by ustalić, czy za życia była równie romantyczna, jak w swoich wierszach.

Miłość, namiętność i złamane serce

W swojej poezji Halina Poświatowska jest często przedstawiana jako postać romantyczna, podejmująca tematy miłości, namiętności i złamanego serca. Jej wiersze charakteryzują się surową intensywnością emocjonalną, a do przekazania swoich uczuć używa środków poetyckich, takich jak metafora, obrazy i symbolika. Na przykład w wierszu „Chcę z Tobą spać” Poświatowska za pomocą obrazowości księżyca i gwiazd wyraża tęsknotę za kochankiem: „Chcę spać z Tobą na pustyni / Tylko z księżycem i gwiazdami, jak nasi towarzysze.” To użycie metafory jest cechą wspólną poezji Poświatowskiej, która poprzez żywe obrazy przekazuje swoje emocje. Co więcej, romantyzm Poświatowskiej można porównać do innych poetek jej czasów, jak Sylvia Plath i Anne Sexton. Podobnie jak Poświatowska, poeci ci w swojej twórczości podejmowali tematykę miłości i straty, często posługując się surowym, konfesyjnym językiem, aby wyrazić swoje emocje. Poezję Poświatowskiej wyróżnia jednak metafora i obrazowość, co odróżnia ją od prostszego, konfesyjnego stylu Plath i Sexton.

Tragedie i zamęty

Choć poezja Poświatowskiej może sugerować życie głęboko romantyczne i emocjonalne, jej życie osobiste naznaczone było tragediami i zamętem. Poświatowska przez całe życie zmagała się z depresją i chorobami, miała za sobą kilka burzliwych relacji zarówno z mężczyznami, jak i kobietami. Doświadczyła także wielu strat, w tym śmierci ojca i końca małżeństwa. Te osobiste doświadczenia niewątpliwie wpłynęły na poezję Poświatowskiej. Na przykład w wierszu „Jestem” Poświatowska pisze: „Jestem kobietą, która wszystko straciła / A wciąż ma wszystko do stracenia”. Wers ten mówi o bólu i stracie, jakich doświadczyła w życiu Poświatowska, i jest to temat powracający w całej jej poezji. Oprócz osobistych doświadczeń, pisma i korespondencja Poświatowska dają wgląd w jej życie i relacje.


Tym bardziej się przekonuję jak wielką Poetką była Halina Poświatowska, warto wracać do Jej poezji pełnej namiętności, walki i bólu. To stanowi esencję niepowtarzalnej, bo wchodzącej pod skórę poezji. Weszła i pozostała.

Na koniec jeden z moich ulubionych wierszy Haliny Poświatowskiej:

*** (chciałabym cię zobaczyć raz jeszcze…)

chciałabym cię zobaczyć raz jeszcze
raz jeszcze
przed wieczorem

chciałabym przeżyć jeszcze jedno
lub nawet dwa życia
żeby móc cię zobaczyć

i tamten ból
który mnie wyniósł
na rozżarzony piasek

i tamten deszcz
kwietniowej niepogody

i ją zdyszaną
podążającą wiernie
wszystkimi moimi śladami

odwracając głowę na zakrętach
krzyczę
żeby nie śmiała przyjść bez ciebie

Visited 1 times, 1 visit(s) today

3 Comments on “Halina Poświatowska – czy była romantyczką w życiu jak w wierszach

      1. Moją ulubioną była w SP. Teraz dużo bardziej cenię tę, której odbiła męża – Annę Świrszczyńską. Dla mnie wiersze Haliny – cudnej urody dziewczyny – to w większości zaledwie zarysy, początki dobrych wierszy. Ale to tylko moje zdanie. Wolę poezję mniej uczuciową, a więcej mówiącą o życiu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *